نکات و اصول مهم در برنامه نویسی(2#):
اگر این مقاله براتون مفید و موثر واقع شد، مقاله قبلیم در رابطه با همین موضوع رو می تونید در "[ جهت مشاهده لينك عضو شويد ! ]" دنبال کنید.
1- هرگز از SQLite برای نرم افزارهای سنگین استفاده نکنید.
شاید SQLite نقات قوت زیادی داشته باشه(از جمله مستقل بودن)، ولی در رابطه با نرم افزارهای سبک. در نرم افزارهای سنگین،
اولیش: عدم نیاز به پردازش سرور! در ظاهر یه نقطه قوت هست، ولی نداشتن پردازش سرور، مجموعه ای از مشکلات بزرگ و خطرناکی رو بهمراه داره: از قبیل قفل فایل، مسایل همزمانی، مشکلات حافظه، نداشتن کش Query، مشکلات باینری، مشکلات سرریز(Overflow) شدن داده های سنگین و مشکلات مقیاسی هنگام برخورد با توده عظیمی از اطلاعات.
دومیش: باینری نا امن! SQLite اطلاعات باینری رو نمیتونه Handle کنه. برای Insert کردن داده از نوع باینری، ابتدا باید آنرا Encode کنید. بهمین شکل باید تا آخر، پس از یک Select، داده رو هی Encode/Decode کنید.
سومیش: همه جداول را قفل می کنه! اکثر پایگاه های داده جداول انفرادی(یا حتی سطر ها) رو در حین انجام عملیات قفل می کنند، اما SQLite همه پایگاه داده رو در حین عملیات قفل میکنه. که این Read/Write همزمان رو بسیار کند میکنه. و مشکلات عمده و بزرگ دیگه ای از این قبیل رو بهمراش میاره.
پس هرگز از SQLite برای نرم افزار های سنگین(با داده های سنگین) استفاده نکنید.
2- بعد از هر بار استفاده از متغیرها، آرایه ها، شی ها، کلاس ها و غیره... اگر دیگر مقدار آنرا آدرسی دهی نمی کنید اون رو خنثی(آزاد) کنید. با این کار سرعت عمل حافظه و پردازش اطلاعات و امنیت اطلاعات رو بالا می برید(این امر در مورد دیگر زبانهای برنامه نویسی هم صدق می کنه).
در PHP:
با دستور ()unset.
یا
با قرار دادن مقابل null.
مخصوصاً درخواستهای HTTP رو! مثل $_GET, $_POST, $_REQUEST.
3- اگر به قاعده های توابع موجود در بسته PCRE مسلط نیستید یا به صحت قواعدتون شک دارید برای فیلتر کردن ورودیها/خروجیها استفاده نکنید. اینها توابعی بسیار دقیق در عین حال خیلی حساس هستند. از توابع خود بسته Standard استفاده کنید(اگر نیازی به قواعد ندارید). بهینه تر هم هست.
حتی سرعت برخی توابعی که در بسته Standard هستش از توابع موجود در بسته PCRE خیلی بیشتره!
4- حتاامکان همه پارامترها، مقادیر، دستورات و غیره... رو کامل بنویسید و تعریف کنید. و بحالت پیش فرض رهاش نکنید تا خرابکار(خارج از نرم افزار) سو استفاده و تعریفش نکنه.
5- اگر بیش از 4-5 تابع دارید که در یک زمینه فعالیت می کنن همه رو در یک کلاس قرار بدید. هم ایمنیش بیشتره(براحتی فراخونی نمیشه)، هم Handling کردنش و هم قدرت پیمایشش.
6- قبل از استفاده از کلاس، تابع و بسته از وجودش مطلع بشید. حتماً حتماً حتماً!
مثال صحیح:
if(!extension_loaded('mysql')): exit('Extension MySQL not loaded.');
endif;
...
if(function_exists('mysql_real_escape_string')): mysql_real_escape_string(...);
else: mysql_escape_string(...);
endif;
...
و...
if(function_exists('settype')): settype($Str_Input, 'string');
else: (string)$Str_Input;
endif;
و...
7- الفبای کد نویسی ایستا!
بین(صحیح):
<input name="InpTxt_Username" type="text" value="" maxlength="15" size="15" id="InpTxt_Username">
و(غلط):
<input type="text" name="InpTxt_Username" id="InpTxt_Username">
خیلی تفاوت و جای سو، استفاده هست.
حتی بین پارامترهای CSS(غلط):
overflow: hidden; width: 250px; height: auto;
و(صحیح):
width: 250px; height: auto; overflow: hidden;
خیلی تفاوت و جای سو، استفاده هست.
همچنین بین(صحیح):
$_REQUEST['FormName'], $_REQUEST['SubmitButtonName']...
و(غلط):
$_GET['FormName'], $_GET['SubmitButtonName']...
خیلی تفاوت و جای سو استفاده هست.
پس در نوشتن اینها(حتی اگر خودکار Insert می شوند) دقت کنید!
8- درکلاسها/اشیا از متد Protected/Public/Private به جای متد Var استفاده کنید. متد Var که معادل Public در PHP 5 هستش منسوخ شده و سطح ایمنی بسیار پایینی برای محافظت متغیر های داخلی داره. پس حتاًالمکان از این متد استفاده نکنید.
9- حتاامکان از دستورات ::Self و ::Parent در کلاس والد برای دستیابی به اعضا و غیره...، به جای ::ClassName استفاده کنید. در عمل و ظاهر تفاوتی ندارند ولی در حافظه خیلی فرق دارند. چراکه پشمایش کلی/سراسری انجام میده(کاهش سرعت).
10- آسیب پذیری مشترک و همگانی.
ورودی و خروجی پارامترهای URL رو چک و فیلتر کنید. مطمعن شوید که مثلاً
/index.php?Module=News&Action=Show&Identity=1&Valid =True...
، در اینجا Module از نوع حروف(Alphabetic) به طول 255 کاراکتر، و Action هم از نوع حروف(Alphabetic) با طول 255 کاراکتر و Identity از نوع عدد(Integer) با طول 10، و Valid از نوع Boolean هستش! این نکته ساده رو اغلب رعایت نمی کنن و بارها بارها بارها آسیب های جدی در نرم افزار هایشون بصورت مکرر پیش میاد.
11- خروجی و ورودی های رشته ای رو به نوع مربوطش حتماً حتماً حتماً تبدیل کنید.
مثلاً:
return((int)$_Int_Output);
function xxxxx($yyyyy)
{
echo((string)$yyyyy);
}
return((string)$_Str_Output);
...
اگر هم نرم افزارتون قابلیت تغییر Template/Theme رو داره، در آخر خروجی HTML یا همون Echo، از دستور exit; جهت پاکسازی نهایی(آخر) بعد از خودش استفاده بکنید.
دسترسی فایلها تون رو هم به ReadOnly تنظیم کنید. حتی index.html ها در پوشه های خالی.
12- اگر از short_open_tag مثل <؟ ؟> استفاده می کنید از فعال(On) بودن این Option در راس فایلهای نرم افزارتون مطمعن بشید: ini_set('short_open_tag', 'on');
این Option در تعداد بیشماری از Server ها، بصورت Off هستش.
13- و در آخر، حتاامکان از بسته PEAR::Db استفاده نکنید.
این بسته 2 مزایا داره که == 2 معایبش... چون PEAR :: Db با PHP بکار گرفته میشه،
پس 1: لایه ای که در PHP نوشته می شود از توابع داخلی خود PHP کند تر هست. مخصوصاً اگر بدون کش opcode اجرا شود. که اغلب می شود. نمی دونم چطوری...!
پس 2: لایه اضافی کد، پیچیدگی و احتمال خطا را افزایش میده و در نتیجه آسیب پذیر میشه.
من، برای خودم هیچ کدوم از بسته های PEAR رو قبول ندارم. مخصوصاً بسته های Filtration Validation Db.
پیشنهاد می کنم شما هم نداشته باشید. ;)
در مقاله بعدی(3#) تعداد دیگه ای از این نکته ها و اصول مهم رو می نویسم(سطح متوسط).
موفق باشید.